Wysoki zasiłek na działalności niewielkim kosztem dalej możliwy

Tomasz Tomaszczyk        27 września 2018        Komentarze (1)

W dawnych pięknych czasach przyszła mama mogła założyć działalność gospodarczą, opłacić trzy składki tak jak od 250% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia i mieć później naliczany zasiłek chorobowy i macierzyński dokładnie od tej podstawy. ZUS próbował temu przeciwdziałać, ale ponieważ Sąd Najwyższy wydał uchwałę stwierdzającą, że nie wolno kwestionować zadeklarowanej podstawy, to pozostawało mu jedynie kwestionować realność prowadzonej działalności i z tego powodu wyłączać z ubezpieczeń społecznych.

Zwalczać takie decyzje ZUS było stosunkowo łatwo, ponieważ z wpisem do rejestru działalności gospodarczej wiąże się domniemanie, iż działalność jest prowadzona. Ubezpieczona była więc w tej komfortowej sytuacji, bo to ZUS musiał udowodnić, że działalności nie ma. A działalnością gospodarczą są już czynności przygotowawcze do otwarcia sklepu itp.

W tej sytuacji zainterweniował ustawodawca, i znowelizował ustawę zasiłkową w ten sposób, że każdy miesiąc opłacania składki na działalności od maksymalnej podstawy podnosił podstawę od której miał być liczony zasiłek ponad kwotę minimalną o 1/12. Aby mieć maksymalną podstawę zasiłku od której opłacaliśmy składki należało przez rok od takiej podstawy opłacać składki.

Uwaga teraz ból głowy – przepis ustawy zasiłkowej o którym mówimy brzmi w sposób następujący:

Art.  48a.  [Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego]

1.  W przypadku ubezpieczonego, dla którego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe stanowi zadeklarowana kwota, podlegającego ubezpieczeniu chorobowemu przez okres krótszy niż okres, o którym mowa w art. 48 ust. 1, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi suma:

1) przeciętnej miesięcznej najniższej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniach, o których mowa w art. 3 pkt 4, za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia, z których przychód podlega uwzględnieniu w podstawie wymiaru zasiłku, oraz
2) kwoty stanowiącej iloczyn jednej dwunastej przeciętnej kwoty zadeklarowanej jako podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, w części przewyższającej najniższą podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniach, o których mowa w art. 3 pkt 4, za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia, z których przychód podlega uwzględnieniu w podstawie wymiaru zasiłku, oraz liczby tych miesięcy.
2.  Jeżeli okres ubezpieczenia chorobowego rozpoczął się po przerwie nieprzekraczającej 30 dni od ustania ubezpieczenia chorobowego z innego tytułu, w liczbie pełnych miesięcy kalendarzowych ubezpieczenia, o której mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględnia się również pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia z poprzedniego tytułu. Liczba pełnych miesięcy kalendarzowych ubezpieczenia uwzględnionych z poprzedniego i aktualnego tytułu nie może przekraczać 12.
3.  W przypadku, o którym mowa w ust. 2, przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przyjmuje się przeciętną miesięczną najniższą podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe oraz przeciętną kwotę zadeklarowaną jako podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia, w części przewyższającej najniższą podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w ust. 1, za okres pełnych miesięcy kalendarzowych ubezpieczenia z aktualnego tytułu.
4.  Jeżeli przerwa w ubezpieczeniu chorobowym, o której mowa w ust. 2, nie jest związana z ustaniem tytułu do ubezpieczeń społecznych, a związana jest jedynie z nieopłaceniem składki na ubezpieczenie chorobowe bądź z opóźnieniem w jej opłaceniu, w podstawie wymiaru zasiłku uwzględnia się również przeciętny miesięczny przychód za miesiące przed przerwą.
5.  Jeżeli ubezpieczony przez cały okres wykonywania pozarolniczej działalności deklaruje podstawę wymiaru składek w kwocie nie niższej niż określona w art. 18 ust. 8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, za najniższą podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, o której mowa w ust. 1, uważa się kwotę określoną w art. 18 ust. 8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.
Co z tego wszystkiego wynika? Interesująca luka w przepisach. Bo jeśli działalność otworzymy bezpośrednio po tym jak byliśmy na umowie o pracę, i zadeklarujemy najwyższą podstawę, to każdy miesiąc kiedy byliśmy na umowie o pracę będzie traktowany jak miesiąc opłacania najwyższej składki na działalności.
Wysoki ZUS na działalności dla przyszłych matek niewielkim kosztem jest więc dalej możliwy, tylko osiągnięcie tego znacznie się skomplikowało. Trzeba też pamiętać, że ZUS dalej ma możliwość kwestionowania realności naszego zatrudnienia na umowę o pracę czy działalności. A wtedy trzeba iść do sądu. Z czym myślę, że #damyradę.

 

{ 1 komentarz… przeczytaj go poniżej albo dodaj swój }

Janina Wrzesień 28, 2018 o 17:53

Panie! Ja nic z tych przepisów nie rozumiem! Pan na pewno wszystko rozumiesz?

Odpowiedz

Dodaj komentarz

Poprzedni wpis:

Następny wpis: